Een goed begin is het halve werk, zegt men. Nou, hopelijk is het inderdaad een goed begin. Ik vind het namelijk ontzettend leuk (en spannend) om een eigen bedrijf te starten. Vorig jaar is het ongeveer begonnen, meer als grapje. “Goh, dat schrijven bevalt me eigenlijk wel. Misschien moet ik daar maar eens mijn geld mee gaan verdienen.” En zo start ik nu met Typisch (Margje), waarbij ik hopelijk een hoop mensen blij mag maken met mooie teksten.
Over een goed begin gesproken… Wist u dat één van de oudste geschreven Nederlandse zinnen de volgende is: “Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu, wat unbidan we nu?”. Dat klinkt toch prachtig en poëtisch. Het betekent zoiets als: “Alle vogels zijn al aan het nestelen, behalve jij en ik. Waar wachten we nog op?”
Als ik over deze zin nadenk, laat ik mijn fantasie al gauw de vrije loop. Ik zie voor me dat een monnik in de 11eEeuw (echt waar!) in zijn kamer in het klooster aan zijn bureau zit. Hij heeft net een gebed gedaan en is nu klaar om aan een nieuwe tekst te beginnen. Maar wacht… zijn pen moet eerst scherp gemaakt worden. Vol goede moed gaat de monnik aan de slag met het slijpen van zijn pennenveer.
Voordat hij begint aan de tekst, wil hij eerst proberen of de pen goed werkt. Dat doet hij altijd (echt waar!). Hij pakt het vel papier waar hij al vaker op getest heeft en bedenkt wat hij zal schrijven. Hij kijkt naar buiten en ziet een vogel voorbij vliegen met takjes in zijn bek. De monnik kijkt verder en ziet een mooie, warme lentezon schijnen op de tuin. De bloemen beginnen net te bloeien, de bomen krijgen blaadjes en de dagen worden langer. De monnik zucht van genot. Hij denkt aan de vogel die een nestje aan het maken is en beeldt zich in hoe het is om te nestelen met iemand waar je van houdt. Dan begint hij te schrijven. Hebban olla vogala…
Op dat moment heeft die monnik er natuurlijk niet over nagedacht dat juist deze zin als eerste Nederlandse geschreven zin de geschiedenisboeken in zal gaan. Hij had ook zomaar iets anders op kunnen schrijven. Zoiets als: “Hoi”. Veel minder poëtisch, maar wel het meest geschreven woord (na de eigen naam) door mensen die hedendaags hun pen uitproberen. Minder poëtisch, maar wel een mooi begin. Kort, maar krachtig. En uitnodigend. Afijn.
Om een lang verhaal kort te maken, wil ik u bij dezen van harte welkom heten bij het (hopelijk goede) begin van Typisch (Margje)! Wellicht kan ik u helpen met het schrijven en/of redigeren van een tekst. Kijk en lees gerust rond op de website om te kijken wat ik voor u kan betekenen. Staat uw wens er niet bij? Aarzel niet en neem contact op met me. Dan kan ik kijken wat ik voor u kan doen.
Veel plezier met ontdekken en hopelijk tot snel!